Charles Spencer Chaplin werd in 1889 in Londen geboren. In 1915 verscheen zijn meest beroemde typetje voor het eerst op filmdoek: de kleine zwerver met de grote, naar buiten wijzende puntschoenen, het sjofele jacquet, snor en bolhoed. Chaplin werd geliefd om zijn vermogen het komische met het tragische te combineren. Pantomime was voor hem ‘de oudste kunst ter wereld’. Recht daartegenover stonden in zijn ogen de geluidsfilms, waarover hij zei: ‘Ze verpesten de geweldige schoonheid van de stilte.’ Lange tijd stond het leven van Chaplin in het teken van de beschuldiging dat hij een communist was. Zelf had hij alleen dit daarop te zeggen: ‘Ik wil geen enkele revolutie scheppen, alleen nog een paar films. Misschien kan ik mensen vermaken. Ik hoop het.’ Op 25 december 1977 lag Chaplin op sterven in zijn Zwitserse woning. Toen de priester hem toewenste: ‘Moge de heer uw ziel genadig zijn’, antwoordde hij: ‘Waarom niet? Uiteindelijk is die van hem.’ Dat waren zijn laatste woorden.
