Misschien zegt u: Xerxes wilde, na de vergeefse poging van zijn vader Darius tien jaar eerder (die eindigde met de bekende slag bij Marathon), alsnog Griekenland onderwerpen als straf voor de Atheense steun aan de opstandige Griekse steden in Klein-Azië. Toch ligt het net even anders. Volgens de geschiedschrijver Herodotus wist Xerxes’ neef Mardonius hem hier aanvankelijk inderdaad toe over te halen, maar later gaf hij toe aan zijn oom Artabanus, die groot onheil profeteerde en hem waarschuwde voor hoogmoed. De volgende nacht werd hij echter in een droom bezocht door een daimon, die hem aanspoorde wél ten strijde te trekken. In eerste instantie bleef Xerxes bij het standpunt van Artabanus, maar de volgende nacht was de daimon er weer, dreigend met groot onheil wanneer de koning zou gehoorzamen. In grote verwarring riep hij zijn oom bij zich en verzocht hem in koninklijk gewaad in het koninklijk bed te slapen, in de hoop dat de daimon ook hem zou bezoeken. Dat bleek niet tevergeefs: ook Artabanus werd gewaarschuwd voor groot onheil bij ongehoorzaamheid. Daarop besloten beiden zich te onderwerpen aan de godheid en te kiezen voor de strijd. Merkwaardig genoeg eindigde deze strijd in een vernederende vlucht van de Perzen!
