Gaan wij de wereld redden… of zetten wij die op z’n kop?

Met de uitbraak van de Mexicaanse griep dringt het weer even tot ons door dat de wereld voor heel wat meer uitdagingen staat dan alleen een economische crisis. De klimaatcrisis is nog erger dan we dachten, de strijd tegen honger faalt, en het aantal mensen in extreme armoede (minder dan 1,25 dollar per dag) zal dit jaar met tientallen miljoenen stijgen.

Hebben we genoeg aan een dozijn Obama-klonen en wat nieuwe technologie om de wereld te redden, of zijn de rampen van de toekomst al onafwendbaar geworden?

Hier een beschrijving van twee toekomstperspectieven. Een No We Won’t scenario waarin problemen zullen escaleren doordat het ‘ieder voor zich’ is in de wereld. En een Yes We Can scenario waarin problemen effectief en duurzaam kúnnen worden aangepakt als er wereldwijd wordt samen­gewerkt. Beide zijn deels gebaseerd op recente publicaties in het tijdschrift Nature, deels op het boek Welvaart voor de wereld van de invloedrijke econoom Jeffrey Sachs, en deels op eigen waarnemingen. De scenario’s werken als een spiegel: wie ze leest, merkt vanzelf hoe groot het eigen vertrouwen in de mensheid is op het gebied van solidariteit, technologie en langetermijndenken.

WERELDBEVOLKING

No We Won’tYes We Can
1) Bevolkingsgroei De wereldbevolking zal onverminderd doorgroeien van 6,8 nu naar mogelijk 11,7 miljard in 2050, door­­dat de arm­en blijven geloven in grote ge­zin­nen als in­kom­sten­bron en oudedagsvoor­zie­ning. Deze men­sen wo­nen in regio’s die het minst in staat zijn de bevolkings­­groei op te vangen, zodat de armoede, ellende en onrust daar alleen maar zal toenemen.

2) Armoedebestrijding De extreme armoede zal in 2025 nog altijd voort­duren, doordat de armste regio’s vastzitten in hun eigen armoede en rijke landen onvoldoende bereid zijn in deze regio’s te investeren. De ellende leidt daardoor tot nog meer ellen­de (terrorisme, milieu­­­ram­pen, smok­­kel, ziekten, massale vluch­te­lingen­stro­men) die op den duur wereldbedrei­gend zal zijn. Bovendien kampt Afrika met grote culturele en bestuurlijke obstakels om vooruitgang te boeken.

3) Ziektebestrijding Door klimaatverandering, toenemende mobiliteit, verstedelijking en meer contact tussen mens en dier, zullen oude ziekten nieuwe gebieden tref­fen en nieuwe ­ziekten zoals AIDS en griepvirussen grote risico’s vor­men voor de wereld. Pandemieën zullen door gebrek aan coördinatie onvermijdelijk zijn.
1) Bevolkingsgroei De wereldbevolking kan beperkt blijven tot 8 mil­jard in 2050 als de motieven voor grote ge­zin­­­nen worden weggenomen: met hulp van rijke lan­den kan de kindersterfte sterk afnemen, de vrij­wil­lige geboortebeperking sterk toenemen en kan er fors geïnvesteerd worden in land­bouw, onder­wijs, ge­zond­heids­zorg, infrastructuur en pensioenen.

2) Armoedebestrijding De extreme armoede kan in 2025 zijn beëindigd wanneer rijke landen hun hulp flink opvoeren en tussen 2015 en 2025 0,7 procent van hun inkomen (300 miljard dollar per jaar) besteden aan de ont­wik­keling van zelf­standige econo­mieën in arme landen. (Maart 2002 werd deze hulp al toegezegd in de Consensus van Monterrey.) Door rechtstreeks de boerinnen en kinderen te onder­steunen, kan ook in Afrika veel vooruitgang worden geboekt.

3) Ziektebestrijding Het is gelukt de pokken wereldwijd uit te roeien en ook polio is de afgelopen decennia effectief aange­pakt. Hetzelfde kan gebeuren met AIDS, tubercu­lose, malaria, lepra en nieuwe ziekten, als landen hun krachten bundelen en met name de gezond­heids­zorg in de arme landen verbeteren.

WERELDBOL

No We Won’tYes We Can
4) Klimaatverandering De opwarming is niet te stuiten. Bij de huidige CO2-uitstoot zal het al in 2020 2 graden warmer zijn dan in 1750, en de uitstoot groeit jaarlijks met 1 tot 3 procent. Door de opwarming zullen leef­gebieden worden vernietigd, natuur­rampen in hevig­heid en aantal toenemen, zal een­derde tot de helft van alle diersoorten uitsterven, de zee­spie­gel stijgen en het verdwijnen van gletsjers honderden miljoenen mensen in grote proble­men brengen.

5) Grondstoffen Na de economische crisis zullen de grondstof­prij­zen (olie, gas, graan, rijst) weer omhoog­schieten. De sociale onrust in arme landen zal hierdoor toenemen. De ontbossing zal onvermin­derd door­gaan vanwege de grote vraag naar soja­bonen en tropisch hardhout. De zeeën zullen worden leeggevist en toenemende schaar­ste aan olie en water zal voor wereldwijde span­ningen zor­gen.

6) Biodiversiteit Er zal weinig terechtgekomen van het Verdrag in­zake Biologische Diversiteit uit 1992, waarin werd beloofd in 2010 het verlies van biodiversiteit sterk te hebben verlaagd. In 2050 zijn koraalriffen, kik­kers en padden zeldzaam geworden. Het terug­lopende aantal bijen zorgt voor lagere land­bouw­­opbrengsten en stijgende voedselprijzen. Mens­apen (gorilla’s, bonobo’s, chim­pansees) en ijsbe­ren zijn alleen nog in dierentuinen te bewonderen.

4) Klimaatverandering De opwarming kan beperkt blijven tot 2 graden in 2050, als de wereld even daadkrachtig de CO2-uitstoot aanpakt als ooit de Cfk’s (stoffen die de ozonlaag aan­tasten). De CO2-uitstoot moet gehal­veerd worden ten opzichte van 1990 door be­las­tingheffing en een snelle ontwikke­ling en toepas­sing van schonere energie en CO2-opslag. Nog dit jaar moet de wereld zich in een krachtig vervolg op het Kyoto-protocol uit 1997 hieraan committeren.  

5) Grondstoffen Het probleem is niet een gebrek aan grondstoffen, maar het onduurzame gebruik ervan. Spanningen kunnen worden voorkomen door wereldwijd het behoud van bossen te stimuleren, bodemtrawlers (vissersboten die de zee-ecologie vernietigen) te ver­bieden, water- en olieverbruik door duurzame technolo­gieën te verminderden, en de landbouw­producti­viteit in arme landen te laten stijgen.

6) Biodiversiteit Het Verdrag inzake Biologische Diversiteit kan wereldwijd nieuw leven worden ingeblazen door leefgebieden via wetgeving te beschermen, het behoud van bossen en duurzame landbouw te stimuleren, stikstofvervuiling te verminderen, wereldwijde visgronden te beschermen, realistische vleesprijzen (inclusief de kosten voor watergebruik en weide­gronden) in te voeren, en de handel in bedreigde diersoorten strenger aan te pakken.

WERELDORDE

No We Won’tYes We Can
7) Veiligheid Internationale criminaliteit (smok­kel, fraude, illegale wapen­handel, hackers) en terro­risme zal zich uitbreiden doordat interna­tionaal recht tekort­­schiet en het niet lukt een effectief en wereld­wijd opererende politiemacht op de been te bren­gen. Daarnaast zal veel geweld voortduren door olie, goud en andere kostbare grond­stoffen, en neemt het gevaar toe dat kernwapens in landen als Rusland en Pakistan in verkeerde handen komen.

8) Crisis De huidige economische crisis zal voor nieuwe onrust zorgen, doordat er vanwege de crisis onvol­doende wordt geïnvesteerd in nieuwe olievoorraden (waar­door de olieprijs sterk zal stijgen), in duurza­me ener­gie (waardoor de CO2-uitstoot hoog blijft), en in armoedebestrijding (waardoor de onrust zal toe­nemen). Ook zullen we weinig leren van de cri­sis: zodra de economie zich herstelt, zijn de wijs­he­den over matig­­heid en duurzaamheid snel vergeten.

9) Machtsverschuiving China zal het stokje van de Verenigde Staten over­nemen als nieuwe wereldleider. In de geschiedenis ver­liep zo’n machtsverschuiving nooit zonder strijd, dus waarom zou het nu wel goed gaan? Wantrou­wen en wedijver tussen de wereldmachten zullen alleen maar toenemen. We gaan een paar roerige en onaangename decennia tegemoet.
7) Veiligheid Criminaliteit en terrorisme ontstaan vooral door eco­nomische factoren (armoede, teveel kansloze jon­geren, te snelle verstedelijking). De meest effectieve aanpak is dus armoe­de­be­strij­ding. Daar­naast moet er fors geïnvesteerd worden in het be­grip en vertrouwen tussen landen om tot meer samen­werking op veiligheids­gebied te komen. Begrip en vertrou­wen vormen ook de basis voor een nieuw streven naar een kernwapenloze wereld.

8) Crisis De crisis kan de wereldbevolking dichter bij elkaar brengen doordat er wereldwijd moet worden nage­dacht over de rol van markt en overheid, en over de normen en waarden die wij delen in het economi­sche verkeer. Ook kan de crisis de ontwikkeling en toepassing van duurzame productie en technolo­gieën stimuleren, doordat er zo bespaard kan worden op het gebruik van energie en grondstoffen. Juist nu is de tijd rijp voor duurzaam ondernemen.

9) Machtsverschuiving De wereld van de 21ste eeuw kent niet één maar meerdere leiders: China zal een deel van Amerika’s verantwoorde­lijk­heid kunnen overnemen in de aanpak van we­reldkwes­ties. De grootste uitdaging van deze eeuw is te aanvaarden dat wij geen andere keuze hebben dan samen te wer­ken op de ene planeet die ons ter beschikking staat.

Evert Jan Ouweneel – in opdracht van nrc-next (26 mei 2009)

Naar de andere artikelen